چهارده نور كيانند . فرمود محمّد و علي و فاطمه ، حسن و حسين و نه نفر از فرزندان حسين كه نهمى آنها قائم ايشان است سپس يكايك را نام برد آنگاه فرمود به خدا قسم ما اوصيا و جانشينان بعد از پيامبريم ما هستيم آن مقامى كه خداوند به پيامبر عنايت كرد و ما درخت نبوت و زادگاه رحمت و معدن حكمت و چراغ‌هاى دانش و پايگاه رسالت و محل رفت و آمد ملائكه و اسرار دار خدا و امانت او در ميان بندگانش هستيم حرم بزرگ خدا و پيمان بازخواست‌شدنى او هر كه ما را بشناسد شناخته و هر كه جاهل بما باشد در جهل فرو رفته ما آن اسماى حسنى هستيم كه خداوند عملى را از بندگان قبول نخواهد كرد مگر با معرفت ما ، به خدا قسم ما همان كلماتى هستيم كه آدم از خدا فرا گرفت و بعد توبه‌اش پذيرفته شد خداوند ما را به نيكوترين وجه و صورت آفريد و ما را نگهبان بندگان خود و زبان گوياى خويش در ميان مردم و دست گشاده‌اش برأفت و رحمت و وجهى كه از آن جانب بايد بسوى او رفت و دربى كه راهنماى بسوى اوست قرار داد گنجينه‌هاى دانش و ترجمان وحى و نمايندگان دين و دستاويز محكم و دليل آشكار براى هدايت‌جويان قرار داد بواسطه ما درختان ميوه ميدهد و ميوه‌ها ميرسد و نهرها جارى ميگردد و باران از آسمان مىبارد و گياه در زمين ميرويد با عبادت ما خدا پرستش شد اگر ما نبوديم خدا شناخته نميشد . به خدا سوگند اگر سفارش قبلى نبود و پيمان از ما نگرفته بودند سخنى را ميگفتم كه موجب شگفتى ميشد و يا گذشتگان و آيندگان ديگر فراموش ميشدند ابن خالويه در كتاب آل از حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام و ايشان از اكابر گرام خود از پيامبر اكرم نقل مىكند كه فرمود وقتى خداوند آدم و حوا را آفريد در بهشت از روى تبختر و ناز راه رفتند آدم بحوا گفت خداوند موجودى از ما نيكوتر نيافريد خداوند بجبرئيل دستور داد كه آدم را بفردوس اعلى ببرد همين كه وارد فردوس اعلى شدند چشم آنها بدخترى افتاد كه بر فرشى مرصع از